Kleine prinsen zijn wij

Afgelopen vrijdag las ik in een column van Bert Keizer, een arts en filosoof wiens columns ik waardeer, dat hij het vertrek van de ziel uit het lichaam als een fantasie beschouwt. Ik snap dat, want hoeveel gewicht heeft een ziel? Hoe kun je iets ongrijpbaars meten? Tegelijkertijd pleit ik voor de fantasie eens met zo’n vertrekkende ziel mee te reizen. Stel dat je je ziel wel uit kunt ademen en dat ze zich dan in al haar weidsheid onder je ontvouwt. Lees verder

Geplaatst in bewustzijnsontwikkeling | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Veel moois begint met een dissonant

Een bekend credo in het neoliberale westen is dat ieder zijn leven zelf gestalte geeft. Lukt het je niet deze krachttoer planmatig en succesvol te voltooien, dan ben je al snel een loser. Toch vormen pech, tegenslag en ongeluk vaak de opmaat voor een leven dat in retrospectief wel degelijk geslaagd is. Lees verder

Geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, crises en conflicten, levenskunst, sociale kunst | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vrede voor mensen van goede wil

Over sterren, over zonne, zachtjes gaat Maria’s voet. Dit begin van een adventslied speelde in de aanloop naar Kerst regelmatig door mijn hoofd. Een kosmische Maria schrijdt erin voort, een lieflijke oermoeder zoals Rafael haar in zijn Sixtijnse Madonna weergaf. De tederheid die in tekst en beeld is uitgedrukt, contrasteert met het kille kwaad dat zich volgens de evangelist Mattheus rond de prille moeder en haar kind samentrekt. Lees verder

Geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, sociale kunst | Tags: , , , , | 4 reacties

Bij het vallen van de avond, in het paradijs

In de adventstijd wordt op veel vrijescholen het Paradijsspel opgevoerd. Betrokken amateurs vertolken in dit Middeleeuwse spel hoe het Adam en Eva in de hof van Eden verging. Het eten van de appel vormt de proloog voor het Kerst- en Driekoningenspel, waarin herders en koningen op weg gaan om het kindeke te zoeken. De paradijslegende blijft actueel. Opgerold als een slang ligt ze in ieder van ons te slapen. Richt het dier zich op, dan komt het paradijs voor ons geestesoog opnieuw tot leven. Lees verder

Geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, sociale kunst | Tags: , , , , , | 2 reacties

Partir, c’est mourir un peu

In de leraarskamer stak een collega me uitnodigend een stapeltje engelkaarten toe met de vraag er ook een te trekken. Ik schudde de kaarten, coupeerde ze en trok net als vorige keer de engel van het loslaten. “Nou, dan zal dat wel een thema zijn”, sprak mijn collega resoluut. Dat beaamde ik, want een onderzoeksthema is het zeker. Laat ik iets dierbaars los, dan sterft er iets in mij. Lees verder

Geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, levenskunst | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Mijn broeders hoeder

Onverwacht complimenteerde iemand me afgelopen donderdag met het artikel Ademen van licht dat ik deze zomer voor Antroposofie Magazine schreef. Zijn email kwam op een uitgelezen moment, want de vraag naar het innerlijke vuur speelt nu in mijn omgeving. Omdat ik donderdagavond ver van huis vergaderde, had ik een hotel geboekt en de namiddag vrij gehouden. In die uitgespaarde tijd bezon ik me op de vraag hoe we onze inspiratiebron kunnen voeden en behoeden. Lees verder

Geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, sociale kunst | Tags: , , , , | 3 reacties

Herinneringen aan Berlijn

Rond haar vijftiende ging ik met mijn dochter naar Parijs. Het bleek een leuke manier om de onderlinge band na de puberteit te vernieuwen. Toen Esther me onlangs vertelde dat ze zwanger was, besloot ik haar opnieuw voor een stedentrip uit te nodigen. Ze koos Berlijn, een stad die ze nog niet kende. Onmiddellijk dacht ik aan de eerste keer dat ik die stad bezocht. In een oude Ford met vintage caravan reden haar vader en ik door de corridor naar een toen nog verdeeld Berlijn. Zij reed mee, maar net zwanger was ik me daar toen niet van bewust. Lees verder

Geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, levenskunst, sociale kunst | Tags: , , , , , | 2 reacties