Home

Stagnerende groei en crises hebben een belangrijke signaalfunctie. Ze wijzen ons erop dat het tijd is een ontwikkelingsstap te zetten. Het verschil tussen groei en ontwikkeling is enorm. Groei danken we aan herhaling, aan routinematig werk waarbij we niet hoeven na te denken. Ontwikkeling daarentegen vraagt inzicht in de situatie en het lef om nieuwe initiatieven te nemen. Ontbreekt het daaraan, dan gaan emoties als stoorzenders werken en verduisteren vooroordelen ons zicht. Hoe makkelijk de situatie dan escaleert, zien we dagelijks om ons heen.

Een nieuw inzicht verwerven we eerst en vooral dankzij liefdevolle aandacht in de situatie zelf. Verwondering is het sleutelwoord. Door onszelf en anderen vragen te stellen ontdekken we welke waarden er een rol spelen. Dat is belangrijk, omdat we daaraan toekomstbeelden en voornemens kunnen ontlenen. Als een toekomstbeeld ons enthousiasmeert, overwinnen we onze angst, doorbreken we onze gewoonten en nemen we nieuwe initiatieven. Stap voor stap vormen we onszelf en de wereld om.

Sta je op de drempel van een ontwikkelingsproces, dan helpt het om een gesprekspartner te hebben die deze processen uit ervaring kent. Zo’n partner kijkt mee, stelt vragen, geeft feedback en adviseert over de inrichting van het proces. Vaak geeft dat net het steuntje in de rug dat nodig is.

De karakteristieken van groei en ontwikkeling heb ik aan de hand van praktijkervaring, biografisch onderzoek, plantkunde en mythologie jarenlang systematisch bestudeerd. Filosofie, ethiek en antroposofie waren daarbij een belangrijk hulpmiddel.

ir Annemarie Sijens, organisatieadviseur en procesbegeleider