Het is lang stil gebleven op mijn website. Tegelijkertijd veranderde er in mijn leven veel. Afgelopen zomer verhuisden we van ons ruime huis in rustig Hoogland naar een appartement in het centrum van Zeist. Omdat we kleiner gingen wonen, namen we afscheid van meubels, kasten en van vele herinneringen die ons huis met warmte vulden. Dit selectieproces en de inrichting van onze nieuwe woning gaven we zorgvuldig vorm want mijn man Leo werd vergeetachtig. Vond houvast in vertrouwde, tastbare elementen.

Zeist is overzichtelijk. Zeker als je in het centrum woont. Winkels, restaurants en bossen bevinden zich op loopafstand. Belangrijk, want Leo’s ruimtelijke oriëntatievermogen en actieradius verminderen. 

Hoe leven wij met dementie? In het interview dat begin april in de Zeister Nieuwsbode is geplaatst, geven we een positieve boodschap af: “Blijf in beweging, dan kan er nog veel.” En dat klopt. Tegelijkertijd zijn we niet blind voor de negatieve effecten. Rouw, verdriet, maar vooral verlies aan regie. Dat laatste speelt niet alleen bij mijn man. De begeleiding van Leo slokte op een gegeven moment zoveel tijd en energie op, dat mijn vitaliteit en levensvreugde afnamen. Hoe ik beide met behulp van een relatief eenvoudige oefening hervond, lees je in het opstel dat ik onlangs voor de schrijversmiddag van het antroposofische maandblad Motief schreef. Het is gisteren geplaatst op de website van Spreek ook jij. 

Nu het me weer lukt om delen van mijn tijd zelf in te richten, zien onze dagen er zonniger uit. Warmer, vreugdevoller en lichter. En dat alles dankzij de wilsoefening van Rudolf Steiner. Ik roep jullie op om deze oefening ook op te pakken en ben benieuwd welke effecten jullie ervaren.

Annemarie Sijens, 23 april 2026