Botsende waarden

Steeds vaker komen groepen mensen lijnrecht tegenover elkaar te staan. Bij de Brexit, de shut-down in Amerika, de omgang met immigranten en bij de keus voor een duurzame toekomst. Het leidt tot heftige emoties en verbaal geweld. Soms zelfs tot opstand. Tweets en oneliners kunnen de kloof tussen partijen niet dichten. De dialoog mist. Zorgwekkend is bovendien de opkomst van de ‘sterke man’. Een bruikbare ingang tot deze problematiek vond ik door de opstand van de gele hesjes in Frankrijk te onderzoeken. Mijn onderzoeksmethode voerde me in vier stappen van de zichtbare feiten naar de onzichtbare essentie.

In november 2018 kondigde de Franse regering aan dat de brandstofaccijns per 1 januari omhoog zou gaan. Veel Fransen hebben hun auto echter hard nodig en reageerden dan ook geprikkeld. Een van hen formuleerde het kernachtig zo: ‘Zij praten over het einde van de wereld, wij over het einde van de maand”. Duidelijk zichtbaar in gele hesjes, gingen mensen de straat op. Ze blokkeerden wegen en lieten luidruchtig van zich horen. Hun president reageerde met dedain. Toen hij merkte hoe slecht dit viel, verdween hij enige tijd uit beeld en verloor hij in rap tempo steun. Eind november stond 84% van de bevolking pal achter de dragers van de gele hesjes. Dat veranderde pas toen Macron zijn volk in een speciale TV-uitzending een aantal toezeggingen deed. Daarmee de-escaleerde hij de situatie en nam de sympathie van de bevolking voor de gele hesjes af. De vierde Franse revolte sinds de Franse revolutie is hiermee in de kiem gesmoord.

Eerst keek ik naar de karakteristieken. Naar alles wat we kunnen zien en horen. Onmiddellijk viel het me op dat de karakteristieken van de gele hesjes en de groene klimaatelite polair tegengesteld zijn.

Vervolgens onderzocht ik welke beelden de karakteristieken bij me opriepen. Het eerste beeld was een piramide. Eén man zette 80.000 gendarmes in tegen een paar honderdduizend protesterende Fransen. Het tweede beeld was een mierenhoop. Por je daar met een stok in, dan gaan de meeste mieren direct hard aan het werk om de aangebrachte wanorde te repareren. Een beperkt aantal klimt tegen je benen op en bijt van zich af.

Met beelden hangen altijd opvattingen samen. De piramide representeert idealiter een samenleving waarin de staat top-down regeert met het doel om vrede en geluk op de langere termijn te waarborgen. Een mierenhoop is een hard werkende gemeenschap, die terecht in opstand komt als je hun goed geoliede werkzaamheden verstoort. Beide opvattingen zijn eenzijdig en dragen een gevaar in zich. Elk piramidaal systeem kan op een dictatuur uitlopen en lang niet elke mier is welkom in een mierenhoop. Mieren zijn xenofoob. In dictaturen en xenofobe gemeenschappen domineert helaas het geweld.

Gelukkig is er nog een derde, vreedzame opvatting denkbaar. We kunnen de strijdende partijen ook naast elkaar plaatsen. Voor mijn geestesoog wappert de Franse tricolore, de eerste vlag ter wereld met drie verticale banden. De blauwe band vertegenwoordigt machthebbers die het algemeen menselijke belang voor ogen houden. De rode band staat voor een bevolking, die zijn vrijheid constructief gebruikt. Tussen beide polaire krachten representeert het wit de gelijkwaardigheid van algemeen belang en dagelijkse behoeften.

In de agenda zie je welke bijeenkomsten ik over dit thema organiseer.

Dit bericht werd geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, crises en conflicten, sociale kunst, tweedeling ziel, samenleving en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s