Pasen als vitale start

Vorige week las ik in Dagblad Trouw dat steeds meer mensen de vastenperiode gebruiken om begeerten te onderdrukken en vaste gewoonten te doorbreken. Dat deed ik dit jaar ook, want vanaf Aswoensdag dronk ik geen druppel alcohol. Het effect daarvan op mijn lichaam, ziel en geest was zo groot, dat Pasen een nieuw startpunt vormde.

Bij het veranderen van een gewoonte, proef je eerst het bitter dan het zoet. Bij borreltijd zo tegen vijven, kreeg ik zin in een glas wijn. Dat verlangen kwam even automatisch in me op als de zon ’s morgens aan de horizon. Het drinken van een wijntje voor het avondeten was zo gewoon, dat ik het de eerste drie weken pijnlijk miste. Ik telde de dagen af en noteerde ‘s avonds hoe het vasten me die dag was vergaan. Naarmate ik meer aan thee en tonic wende, sleet dat heftige gemis tot zacht zeuren. Tot ook dat zweeg. Deze ervaring bevestigt dat het ongeveer een maand duurt voordat we een gewoontepatroon doorbroken hebben.

Gewoonteverandering gaat niet zonder slag of stoot. Wil je routinematig gedrag doorbreken, dan moet je je innerlijk als een strateeg op een veldslag voorbereiden en al je wilskracht mobiliseren. Bij de voorbereiding van de vasten onderzocht ik daartoe grondig mijn motieven. Waarom wilde ik eigenlijk minder drinken? Zo kwam ik op de waarden vrijheid en gezondheid en vriendschap. Beseffend dat gewenning stilletjes in verslaving kan overgaan, koos ik voor ontwenning en meer vrijheid. Parallel daaraan wil ik graag gezond oud worden, samen met mijn partner. Dat heb je natuurlijk nooit helemaal in de hand, maar je kunt wel doen wat in je vermogen ligt om zo’n toekomstwens te realiseren. Aan die wensen ontleende ik concrete voornemens, die ik beproefde en regelmatig bijstelde. Zo kon ik na twee weken geen tonic meer zien en stapte ik over naar alcoholvrij bier.

Breek je met geliefde patronen, dan komen pijn en gebrek vol in het bewustzijnslicht te staan. Zuchten en begeerten verheffen zich en maken zich breed. In fitness voor lichaam en ziel schreef ik over de Indiase held Arjuna, die lang geleden op het veld van Kurukshetra tegen zijn familieleden streed. Kurukshetra is een beeld voor ons bewustzijn, het strijdveld waarop ik en ego elkaar dagelijks treffen. Ons ego staat het sterkst omdat het steun krijgt van al onze gewoonten en begeerten. Daartegenover kunnen wij alleen maar wensen en voornemens opstellen die krachteloos zijn, tenzij we ze ontlenen aan waarden die we ganser harte liefhebben.

Tot Pasen dronk ik dus geen druppel alcohol. Het leverde me veel op, want ik viel af, sliep beter en voelde me met elke dag vitaler. Het innerlijke gevecht op het veld van Kurukshetra maakte mijn ziel bovendien wendbaar en wekte geestkracht.

Na Pasen zwellen de knoppen aan bomen en struiken tot ze groen openbarsten. Als gevolg van het omvormen van mijn gewoonten, ervaar ik die natuurlijke vitaliteit nu diep in mezelf. Tegelijkertijd komt de in het gevecht opgeroepen geestkracht beschikbaar voor een gloednieuw initiatief: het opzetten van een cursus conflicthantering.

Dit bericht werd geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, filosofie en antroposofie, gewoonteverandering, mythen en magie, ontwikkeling en groei, waardengedreven handelen en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Pasen als vitale start

  1. Mooi openhartig geschreven! En ja, zo zijn er innerlijke en uiterlijke stuwingen en conflicten. Nu volgen Hemelvaartsdag en Pinksteren. Ook goed om die werkingen en effecten na te gaan.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s