Een vitale start van het jaar

Vorige week las ik in Dagblad Trouw dat meer en meer mensen de vastenperiode gebruiken om begeerten te onderdrukken en vaste gewoonten te doorbreken. Dat deed ik in de weken voor Pasen ook. Met ingang van Aswoensdag dronk ik geen druppel alcohol. Het effect daarvan op mijn lichaam, ziel en geest was groot.

Bij het veranderen van een gewoonte, proef je eerst het bitter dan het zoet. Bij borreltijd zo tegen vijven, kreeg ik zin in een glas wijn. Dat verlangen kwam even automatisch in me op als de zon ’s morgens aan de horizon. Het drinken van een wijntje voor het avondeten was zo gewoon, dat ik het de eerste drie weken pijnlijk miste. Ik telde de dagen af en noteerde ‘s avonds hoe het vasten me die dag was vergaan. Naarmate ik meer aan thee en tonic wende, sleet dat heftige gemis tot zacht zeuren. Tot ook dat zweeg. Deze ervaring bevestigt dat het ongeveer een maand duurt voordat we een gewoontepatroon doorbroken hebben.

Gewoonteverandering gaat niet zonder slag of stoot. Wil je routinematig gedrag doorbreken, dan moet je je innerlijk als een strateeg op een veldslag voorbereiden en al je wilskracht mobiliseren. Bij de voorbereiding van de vasten onderzocht ik daartoe grondig mijn motieven. Waarom wilde ik eigenlijk minder drinken? Zo kwam ik op de waarden vrijheid en gezondheid en vriendschap. Beseffend dat gewenning stilletjes in verslaving kan overgaan, koos ik voor ontwenning en meer vrijheid. Parallel daaraan wil ik graag gezond oud worden, samen met mijn partner. Dat heb je natuurlijk nooit helemaal in de hand, maar je kunt wel doen wat in je vermogen ligt om zo’n toekomstwens te realiseren. Aan die wensen ontleende ik concrete voornemens, die ik beproefde en regelmatig bijstelde. Zo kon ik na twee weken geen tonic meer zien en stapte ik over naar alcoholvrij bier.

Breek je met geliefde patronen, dan komen pijn en gebrek vol in het bewustzijnslicht te staan. Zuchten en begeerten verheffen zich en maken zich breed. In mijn vorige column schreef ik over de Indiase held Arjuna, die lang geleden op het veld van Kurukshetra tegen zijn familieleden streed. Kurukshetra schijnt een beeld van ons bewustzijn te zijn, het veld waarop ego en ik elkaar bestrijden. Aan de ene kant staat ons ego, krachtig terzijde gestaan door gewoonten en begeerten. Daartegenover stellen wij doelbewust de wensen en voornemens op, die we ontlenen aan waarden waaraan we ons graag wijden.

Tot Pasen dronk ik geen druppel alcohol. Het leverde me veel op. Allereerst leidde het ertoe dat ik afviel en beter sliep. Daardoor voelde ik me vitaler. Het innerlijke gevecht riep bovendien geestkracht op, maakte mijn ziel leniger.

Pasen valt in de tijd van het jaar waarin de dagen snel lengen en groenende takken de lente aankondigen. Iets van die vitale veerkracht ervaar ik nu diep in mezelf, want ik heb bewust nieuwe gewoonten gevormd die beter bij mijn waarden passen. Tegelijkertijd komt de op Kurukshetra opgeroepen geestkracht nu beschikbaar voor nieuwe activiteiten.


In Willen wat je wilt beschrijf ik het begin van deze vastentijd.

Dit bericht werd geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, filosofie en antroposofie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s