Willen wat je wilt

Sinds mijn project in de kinderopvang eind januari afliep, kan ik weer doen wat ik wil. Geen medewerker of klant legt nog een vraag bij me neer. Ik hoef geen brandjes meer te blussen of doelstellingen te realiseren. Even is dat heerlijk, maar na een paar weken merk ik dat de dagen in vaste patronen verlopen en begin ik me te vervelen. Na jaren zelfstandig ondernemerschap weet ik gelukkig ook hoe ik zulke gewoontepatronen zinvol doorbreken kan.

Ook dit keer pakten we eerst een klus in huis aan. Het concrete sjouwen, timmeren en verven deed mijn architectenbloed direct weer sneller stromen. Hierdoor wat wakkerder geworden, nam ik vervolgens mijn ervaringsonderzoek naar de gelaagdheid van de wil weer op.

Wil je aan den lijve ervaren hoe complex je wil is, dan kun je het best een vaste gewoonte doorbreken. Ik koos ervoor om tijdens de vasten geen alcohol te drinken. Al jarenlang drink ik dagelijks een paar glazen wijn rond het avondeten. Hoe sterk die gewoonte wortel heeft geschoten, merkte ik de afgelopen week rond borreltijd. Al tegen vijven begint mijn ziel zich te roeren. Tegenover mijn begeerte naar een goed glas wijn plaatst zich mijn wilskracht. Ik wil iets wat ik niet wil ….

Begeerten en gewoonten komen vanzelf boven. Wil je ze beteugelen, dan moet je er bewust een wens of voornemen tegenoverstellen. Met wat fantasie kun je die verschillende wilsrichtingen met paarden vergelijken. Je begeerten en gewoonten vormen je zwarte paardje. Dit dier houdt zijn blik begerend op zijn directe omgeving gericht, is listig en beschikt over grote energie. Ziet hij iets verlokkends, dan draaft hij daar direct op af. Je wensen en voornemens vormen je witte paardje. Dit dier is op zijn einddoel gericht, kan afzien, maar heeft minder energie dan zijn maatje. Als wagenmenner moet je dit ongelijke span zo dresseren, dat ze rustig naast elkaar gaan lopen. Ik doe dit door mijn paardjes te leren om op vaste tijden te draven en te grazen. Dankzij gewoontevorming vraagt het mennen minder wilskracht.

carriage-1298728_960_720

Tijdens de vasten houd ik rekening met de nukken van mijn zwarte paardje en stop ik het zo nu en dan een extraatje toe; wat pure chocola, een handje nootjes, een mooie film. Tegelijkertijd probeer ik nieuwe gewoonten op te bouwen die beter bij mijn waarden passen. Zo oefen ik mijn paardjes erin om steeds beter met elkaar in pas te lopen.

Dat oefening kunst baart, las ik in Hersenbeest. In dit essay schrijft Marjan Slob dat je pas vrij bent je als je wilt wat je wilt willen. Het is een vrijheid die volgens Slob gebaseerd is op het oplossen van tegengestelde wilsrichtingen en pas na veel oefening ontstaat. Voetballer Arjan Robbe en trompettist Eric Vloeimans bijvoorbeeld, hoeven niet eerst na te denken, maar doen intuïtief precies wat er in de situatie nodig is. In hun moeiteloosheid zijn ze authentiek. Willen wat je wilt, dat is de ultieme vrijheid. Over 35 dagen drink ik daar een goed glas wijn op.


Filosofen die me tot deze blog inspireerden:
  • Plato met zijn metafoor van de wagenmenner met zijn zwarte en witte paard;
  • Marjan Slob, Hersenbeest hoofdstuk 8 en 9;
  • Rudolf Steiner, filosofie der vrijheid deel II over de wil.
Foto: pixabay, wagenmenner.
Dit bericht werd geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, filosofie en antroposofie, gewoonteverandering, levenskunst, ontwikkeling en groei, waardengedreven handelen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s