Gesprekken voorbereiden

Opgelucht verbrak ik de verbinding. Ondanks alles hadden we spijkers met koppen geslagen. Telefoneren is niet mijn sterkste kant, ik spreek iemand liever ‘life’. Dan hoor ik meer intonaties en zie ik ook wat hij zegt. Als ik weet dat ik in een onverwacht telefoontje een besluit moet nemen, breekt het angstzweet me uit. Ik raak gespannen, praat meer en luister minder. Daarom plan ik belangrijke telefoongesprekken bij voorkeur in. 

Afgelopen maandag had ik zo’n telefonisch overleg gepland. Voor ik mijn collega op de afgesproken tijd belde, had ik me goed voorbereid. Ik had een overzicht van alle kandidaten voor onze vacature gemaakt en had ze stuk voor stuk goed in beeld. Tot mijn schrik nam mijn collega niet op. Hij bleek in vergadering en stuurde me een appje met de vraag of hij me de volgende ochtend bellen kon. Een appje nodigt niet uit tot een dialoog. “Ok”, antwoordde ik daarom. Dat ik baalde, vertel ik wel wanneer ik hem weer zie.

De volgende dag bij de lunch realiseerde ik me dat mijn collega niet had gebeld. Ik liet het los en ging wat anders doen. Pas tegen zessen, toen ik de trap afliep om te gaan koken, hoorde ik mijn mobieltje boven gaan. Ik snelde de trap weer op, griste de brieven naar me toe en was blij met het overzicht dat ik gisteren had gemaakt. Die geheugensteun had ik nu hard nodig.

In een telefoongesprek is zenden makkelijker dan ontvangen. Regelmatig valt er een woord of zinsdeel in ruis weg en moet je uit de context raden wat er klonk. Ook als je aandachtig luistert, is het moeilijk de ander te verstaan, lastig hem goed te begrijpen. Als je even zwijgt om het gehoorde te laten bezinken, vraagt de ander of je er nog bent. Zo komt het accent op het spreken te liggen. Verbindende stiltes waarin begrip ontstaat, zijn schaars. Als je ontstemd of gespannen bent, vraagt het luisteren nog meer aandacht. Juist dan is de neiging groot je zinnen af te schieten en doel te treffen. Doet de ander dit ook, dan tuimelen de zinnen als mikadostokjes over elkaar, puntig elk wederzijds begrip verhinderend. Me afvragend hoe ik het best een verbindende stilte kon scheppen, schoot de techniek van een speltherapeut me te binnen. Hij wekt aandacht door in een kring een rijstpapieren bal te laten rondgaan. Degene die de bal doorgeeft, heeft als enige zijn ogen open. De anderen horen dankzij het lichte geknisper precies waar de bal zich bevindt. Hoe minder je voor je ziet, hoe meer je hoort.

unknown-1

Met dit in gedachten, haalde ik diep adem en ging het gesprek in. Misschien hielp het, want we werden het snel eens over de kandidaten die we gaan uitnodigen. Tevreden rondden we ons gesprek af.

————-

Vraag: Hoe schep jij rust en aandacht in een telefoongesprek?
Meer weten: Lang geleden volgde ik bij de arts Albert Soesman (1914 – 2007) een cursus over de Griekse vijfkamp waarbij hij me de relatie tussen spreken en speerwerpen liet ervaren. Een goed geworpen zin treft doel, kan daarom ook buitengewoon pijnlijk zijn. Ik was blij verrast in zijn boek ‘De twaalf zintuigen’ meer over de effecten van het luisteren te lezen. Klik je door, dan lees je wat taal kan openbaren.
Meer doen: in moderne communicatie geven we vaak alleen onze mening. We ‘liken’ iets of sturen een emoticon. Probeer in plaats daarvan eens een belangstellende vraag te stellen. Ga eens na wat er dan met jou en de ander gebeurt.
Dit bericht werd geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, levenskunst en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s