In dubio staan

Eindelijk is de kogel door de kerk en kan onze geliefde Volvo weg. Jarenlang gebruikten we hem intensief en waren we blij met het comfort dat hij bood. De tijd waarin we jaarlijks makkelijk veertigduizend kilometer reden, is echter voorbij. Sinds mijn partner met pensioen is, werk ik meer thuis. Fly-drive vakanties vervingen het kamperen. Gaan we in eigen land op stap, dan pakken we steeds vaker de trein. Ongeveer een half jaar geleden beseften we dat een diesel voor de deur dan duur is. Het ongemakkelijke gevoel dat dit gaf, drukten we weg. Een beslissing schoven we voor ons uit.

Een proefperiode veranderde dit. Deze zomer leenden we de auto uit en pakten we een maand lang de trein. Zo kwam het dat we op een avond, weer eens vermoeid wachtend op vertraagd vervoer, tot het besluit kwamen de Volvo te vervangen door een auto die beter bij onze huidige levensstijl past. Onmiddellijk opende zich een baaierd aan mogelijkheden. Gelukkig bood mijn man aan om die overdaad uit te dunnen en kwam er vaart in het proces. Begin oktober maakten we de eerste proefrit. We spraken af na afloop niets te ondertekenen en de ervaringen rustig te laten bezinken. Dat werkte goed, want door tijd te nemen, kregen waarden die eerder woordeloos meespeelden, gezicht en gewicht. Afgelopen dinsdag, tijdens de laatste proefrit, keken we elkaar aan en wisten we dat de keus zo goed als gemaakt was. Een definitief besluit hing alleen nog van de inruilwaarde van de Volvo af. We troffen het. Al tijdens het gesprek met de verkoper tekenden we het koopcontract.

Omdat we maar zelden een auto kopen, keken we dit weekeinde met twee vragen op het proces terug. Welke rol speelden intuïtie, gevoel en verstand? Welke interventies werkten versnellend, welke vertragend?

In dubio staan voelt niet fijn. Zo gauw je een stap buiten je comfortzone wilt zetten, schurkt de angst zich verlammend tegen je aan. Direct daarna duikt de twijfel op, die het keuzeproces eindeloos rekt. Doet dit zich voor, dan kom je verder door bewust te gaan wikken en wegen.

libra2

Wikken komt van wichelen en wijst op het vermogen in de toekomst te zien. Dankzij onze fantasie kunnen we naast vanzelf opdoemende angstvisioenen bewust een enthousiasmerend toekomstbeeld scheppen. Doe je dit, dan gaat je moed geleidelijk groeien. Mocht de koudwatervrees erg groot zijn, dan kun je het best eerst op kleine schaal experimenteren, een proefperiode inlassen of je toekomstbeeld verlevendigen door er met anderen over te praten.

Wegen hangt met het meetbare verleden samen. Daarmee zijn we vertrouwd. Blijkt er echter zoveel keuze te zijn dat je blijft twijfelen, dan helpt het om eerst wat bruikbare criteria te formuleren. Meetbare zaken zoals testresultaten en de inhoud van je portemonnee kunnen bij het wegen bruikbaar zijn.

Een weegschaal heette vroeger een waagschaal, een woord waarin nog doorklinkt dat er lef nodig is om de verworvenheden uit het verleden op het spel te zetten. Zo’n waagstuk kun je heel bewust aangaan door je gevoel te gebruiken. In de ene schaal van de balans leg je het toekomstbeeld dat je wilt realiseren, in de andere alles wat je daarvoor over hebt. Oefen je je een beetje in het wikken en wegen, dan voel je op een zeker moment vanzelf dat de schalen in evenwicht zijn.


Vraag: Welke rol spelen intuïtie, gevoel en verstand bij jouw besluiten?
Meer weten: Iemand die goed kan wikken, heet in Engeland een witch of wicca. Met hulp van wat fantasie kan iedereen een enthousiasmerend toekomstbeeld schetsen wat hemzelf – en soms ook anderen – in beweging zet.
Meer doen: Door op je gevoelens te letten, voel je wanneer het intuïtieve wikken en het rationele wegen met elkaar in balans komen. Dr Lex Bos ontwikkelde een instrument dat op dit wikken en wegen is gebaseerd. Wil je het uitproberen, klik dan door naar meer weten over dynamische oordeelsvorming.
——————-
De illustratie komt uit een 15e eeuws handboek over astrologie (Wikipedia)
Dit bericht werd geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, levenskunst en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op In dubio staan

  1. JAN VERDONK zegt:

    Heel inspirerend. Dank je wel, hartelijke groet Jan

    Liked by 1 persoon

  2. Daphne zegt:

    Mooi evenwichtig stuk en het wikken en wegen kennen wij als geen ander. Leuk!

    Liked by 1 persoon

  3. Leuk om op deze digitale wijze jouw andere kant/passie te ontdekken; de mij bekende kant van jou heb ik tijdens mijn lessen mogen delen met je en dat was prettig!
    Vooral de vierde alinea spreekt mij aan omdat ik de herkenbaarheid hiervan dagelijks ontwaar tijdens de taiji en qigong lessen die ik mag geven (vanuit een vertrouwde, aangeleerde comfortzone bewegen en daarin toch de fysieke en mentale grenzen willen verruimen/verbeteren/loslaten – martial arts – kunst?!).
    En ja, de twijfel …moet denken aan spreuk die ik ergens ooit hebt gelezen en mij nog regelmatig van dienst is …
    Als je loopt, loop dan
    Als je zit, zit dan
    Maar wiebel in geen geval.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s