Innerlijk leiderschap

Bladerend door Frank Schapers boek Het dictatorvirus, lees ik hoe dictators elkaar door de eeuwen heen hebben geïnspireerd. De huidige crises roepen echter niet om de regie van sterke mannen als Trump, Erdogan of Poetin, maar om burgers die hun bewustzijn ontwikkelen en hierdoor de regie over hun eigen leven nemen. Niet uit doorgeschoten egoïsme of uit verlangen naar gewin, maar uit liefde doelbewust bouwend aan de wereld van morgen. Bewustzijnsontwikkeling, moraliteit en innerlijk leiderschap gaan hand in hand.

Wil je je bewustzijn ontwikkelen, dan is zelfreflectie het belangrijkste uitgangspunt. Door regelmatig te reflecteren op je gedrag, emoties en gevoelens leer je jezelf steeds beter kennen. Dankzij drie eenvoudige basisoefeningen ontdek je welke kernwaarden voor jou belangrijk zijn. Ken je ze, dan kun je proberen ze al oefenend ook in praktijk te brengen. Omdat ik duurzaamheid belangrijk vind, koop ik vaak verantwoord geproduceerde voeding en kleding. Natuurlijk ben ik me ervan bewust dat mijn invloed minimaal is, maar ik besef tegelijkertijd dat de duurzame aankopen van velen een omwenteling bewerkstelligen.

In de grijze oudheid dirigeerden priesterkoningen zulke ontwikkelingen. Omdat het geluk van volkeren van hun leiders afhing, werd aan hun vorming veel aandacht besteed. De belangrijkste ingrediënten van hun scholing waren studie, meditatie en oefening. Na een lange opleiding waren ze klaar voor het maken van een hemelreis, een gevaarlijke tocht door de kosmos waarbij ze onvermoede kanten van zichzelf, de wereld en de mensheid leerden kennen. Als ingewijden kregen ze vervolgens de taak hun volk gewetensvol te leiden.

Vele eeuwen later kwamen deze scholen meer in de openbaarheid en werden ze breder toegankelijk. De Griekse filosoof Pythagoras (ca 572 – 500 BC) stichtte zo’n school. De uitdrukking ‘de harmonie der sferen’ komt van hem en wijst op zijn vermogen de planeten te horen klinken. Ik concludeer daar voorzichtig uit dat Pythagoras zo’n hemelreis heeft gemaakt. Er zijn meer getuigenissen van een dergelijke tocht. De houtsnede van Flammarion gaat terug op een legende uit de achtste eeuw die beschrijft hoe drie monniken hun blik verruimden. Anderen die een hemelreis beschreven, waren de Italiaanse dichter Dante Alighieri in De goddelijke komedie en Olav Åsteson in zijn Droomlied. Hun beelden en teksten roepen een wereld op waarin mens en kosmos nauw verbonden waren. Het is een verbondenheid die tot ver in de middeleeuwen centraal stond. De vrije burgers die aan de Academie van Plato en aan de middeleeuwse school van Chartres lessen volgden, leidden later stadstaten en instituten.

Flammarion-2

De houtsnede van Flammarion

Vergeleken met die tijden is ons bewustzijn vernauwd. Wij ervaren geen sferen meer rond onze planeet, maar zien in plaats daarvan brandende gasbollen en brokken steen in een leeg heelal. Wat in de kosmos leeft, haar bezielt en van geest doordringt, heeft zich aan onze waarneming onttrokken. Pas wanneer we ons bewustzijn tot het heelal verruimen, herleeft de kosmos weer en klinkt ze als vanouds in onze zielen op. De verten in ruimte en tijd zijn dan ineens verrassend dichtbij. Door ons vervolgens in vrijheid met elkaar en de toekomst te verbinden, ontnemen we dictators hun grimmige spel.

Dit bericht werd geplaatst in bewustzijnsontwikkeling, filosofie en antroposofie, waardengedreven handelen en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Innerlijk leiderschap

  1. Leo Bras zegt:

    Wat een intrigerende blog! Ik kijk met spanning uit naar volgende afleveringen…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s